پر بازدیدترین مطالب

کشف حجاب رضاشاه


 رضا میرپنج که بعد از برگشتن از فرنگ منقلب شده بود به محمود جم -عضو کابینه‌ش- میگه چادر و چاقچور، دشمنِ ترقی و پیشرفته و چند هفته بعد که او، زنانِ دربار رو بدون حجاب در انظار عمومی حاضر می‌کنه، به عنوان "روز کشف حجاب" و "روز آزادی زنان" نامگذاری میشه
یعنی نهایت برداشت رضاخان از آزادی زن ، برداشتن چادر و روسری او بوده درحالیکه در همان زمان، زنها از فعالیت اجتماعی و سیاسی محروم بودند. برای مثال در کنار کودکان و دیوانگان، زنان هم حق رای نداشتند یا مثلا دسترسی زنان شهری و روستایی به تحصیل بسیار محدود بود و اشتغال زن هم برای اقشار وسیعی از جامعه تابو محسوب می‌شد. در همون زمان، اَعمال خشونت‌آمیزی مثل کتک زدن زنان، بین اقشاری از جامعه، یک امر کاملا عادی تلقی می‌شد.
 و دیگه اینکه همین رضا شاه بشدت ادعای تلاش برای توسعه زنان داشته و در زمان خودش پیشرو و منورالفکر محسوب میشده( یا حداقل ادعاشو داشته) جمعیت‌های زنانه‌ای مثل «جمعیت نسوان وطن‌خواه » رو تعطیل کرد.  مدیران این مجموعه‌های ده-بیست نفره می‌گفتند فعالیت در این زمان سخت و غیرممکن بوده درحالیکه اونا حامی پهلوی اول بودند. هایده مغیثی، فعال زنان و فمنیست، نوشته: «رضا شاه حتی تحمل فعالیت زنانی را نیز که بر اصلاحات او صحه می گذاردند، اما خواستار تغییرات اساسی‌تر بوده‌اند را نداشت.»
 با وجود همه این محدودیت و کمبود، اما همچنان آزادی زن مساوی بود با کشف حجاب . برداشتن هیچکدام از این محدودیت‌ها مهم نبود!
 و نکته جالب‌تر برای من تشابه نگاه رضاخان با روشنفکران امروزی ماست. با وجود اینکه بیش از صد سال از اون زمان گذشته اما مدعیان روشنفکری هنوز هم شبیه رضا پهلوی فکر می‌کنند و برای نشان دادن آزادی ، ایده‌ای بهتر از برهنگی ندارند.
 درحالیکه هنوز صدها مانع بر سر راه زنان و فعالیت‌هاشون وجود داره که بانوان رو از حقوقشون محروم می‌کنه، چه در تحصیل، چه در اشتغال، چه در مادری و خانه‌داری. اما بجای ایجاد گشایش در این زمینه‌ها، لخت کردن زن شده معیار ترقی.
 شاید بگید چون پوشش جزو حقوق اولیه انسان‌هاست، اول باید پوشش رو آزاد کنیم
باید بگم اینجا حق رو با تکلیف اشتباه گرفتید. ضابطه‌مندیِ پوشش، حق نیست، تکلیفه. یه تکلیف اجتماعی برای همزیستی سالم و کم‌آسیب در جامعه. این چیزی که به عنوان آزادی تبلیغ میشه در اصل نوعی بی‌مسئولیتیه.